قابليت‌ ها و ويژگي‌ هاي ويندوز 8 : مترو فلسفه بهتر بودن

1392/6/4

ویندوز 8 برای مایکروسافت یک اجبار است. مایکروسافت برای بقا در بازاری که مشتریانش روز‌به‌روز از دستگاه‌های حجیم و غیرقابل حمل PC به سمت تجهیزات قابل‌حمل یورش می‌برند، مجبور بود به سیستم‌عامل جدیدی روی بیاورد که روی تمام دستگاه‌ها تجربه یکسانی را برای کاربر به‌همراه داشته باشد. از سوی دیگر، بخش عظیمی از مشتریان مایکروسافت شرکت‌ها و کسب‌وکارهایی هستند که ویژگی اصلی‌شان مقاومت در برابر تغییر است و نمی‌توانند یا نمی‌خواهند با سیستم دسکتاپ سنتی خداحافظی کنند. به‌همین دلیل، مایکروسافت با طراحی و عرضه ویندوز 8 درواقع سیستم‌عامل «دوران‌گذار» را معرفی می‌کند. سیستم‌عاملی که رابط لمسی جدید و کاشی‌های رنگارنگ جذاب، پوسته بیرونی آن را تشکیل می‌دهند و در عین حال هنوز نتوانسته (یا نخواسته) است که پیوندهایش را با ریشه‌های دسکتاپی که بیش از بیست سال قدمت دارند، بگسلد. اما به‌نظر می‌رسد که این آخرین باری است که کاربران می‌توانند تجربه اصیل رابط کاربری کامپیوترهای شخصی را در کنار سیستم لمسی و رنگارنگ جدید یک جا ببینند. آن‌چه در ادامه از نظرتان می‌گذرد، ترکیبی است از بررسی و تحلیل‌هایی که در نشریات معتبر خارجی درباره ویندوز 8 آورده شده به همراه تجربیاتی که ما از کار کردن چندین هفته‌ای با این نسخه جدید ویندوز داشته‌ایم. مترو ، فلسفه بهتر بودن داستان رابط کاربری مترو، خود می‌تواند به‌تنهایی دستمایه نوشتن چندین صفحه بررسی و تحلیل باشد. مایکروسافت به‌واسطه یک بی‌دقتی کوچک در انتخاب نام تجاری و به‌واسطه بروز مشکل با یکی از شرکت‌های اروپایی مجبور شده است کاشی‌های رنگارنگ پوسته جدید ویندوز را Modern UI بنامد، اما ما در این نوشتار (و به احتمال برای همیشه) آن‌ها را با نام مترو خواهیم شناخت. مترو رویکرد جدید مایکروسافت به دوران Post-PC است. اگرچه مایکروسافت بسیار پیش‌تر از سایر شرکت‌ها به رابط‌های کاربری لمسی روی آورده بود، اما همیشه راه‌حل‌ها و رویکردهایش قلم‌محور بودند. در نتیجه با‌توجه روزافزون کاربران به ابزارهای لمسی، اما از نوعی که اپل «رابط طبیعی» می‌نامید، جایگاه سیستم‌عامل مایکروسافت در میان تلفن‌های هوشمند و تبلت‌ها به شدت تنزل کرده بود. از‌سوی دیگر سروصدای رقابت میان اپل، گوگل، موتورولا، سامسونگ و سایر شرکت‌های مطرح در‌حوزه سخت‌افزار و نرم‌افزارهای تجهیزات دیجیتال قابل‌حمل، نشان می‌داد که هر شرکتی که بخواهد وارد عرصه این رقابت شود، باید بتواند غیر از روش معمول چیدن ردیف‌های آیکون‌ها (فارغ از گرد بودن یا نبودن لبه آن‌‌ها!) شیوه‌ای تازه و ایده‌ای بکر برای سیستم‌عامل‌های تجهیزات قابل‌حمل عرضه کند. مایکروسافت با چنین پیش زمینه‌ای و با الهام از یک سبک طراحی تابلوهای راهنمای مسیر در سوئیس، به ایده کاشی‌های زنده یا همان مترو رسید. شرکتی که پیش از این حتی نمی‌توانست توسعه‌دهندگان سیستم‌عامل موبایل و سیستم‌عامل دسکتاپش را برای گفت‌وگو بر سر یک میز حاضر کند، شرکتی که هر یک از نرم‌افزارهایش «زبان طراحی» خاص خود را داشتند، در سراشیب سقوط توانست یک‌بار دیگر تمام نیروهایش را در یک جبهه جمع کرده و به محصولی دست یابد که تنها تغییری در طراحی محسوب نمی‌شد، بلکه رویکرد فلسفی نوینی را هم به نمایش می‌گذاشت.ترکیبی از کمینه‌گرایی(مینی‌مالیسم)، شکل‌های بدون پیرایش، تایپوگرافی و رنگ‌های شاد و زنده، اصول اساسی زبان بصری جدیدی را تعریف می‌کنند که در طراحی رابط کاربری ویندوز 8، ویندوزفون، اکس‌باکس و فروشگاه Zune به کار رفته است. جالب این‌که دست‌اندرکاران مایکروسافت می‌گویند که برخلاف تصور غالب، قضیه با بیدار شدن ناگهانی غول ردموند و تلاش برای فرار از سراشیبی سقوط آغاز نشده است! آن‌ها می‌گویند داستان تنها تغییری اساسی است که در نگرش طراحان مایکروسافت در بخش‌های مختلف به وجود آمده است. طراحان مایکروسافت اکنون می‌خواهند «بهتر باشند» و این بهتر بودن، شاید کنایه‌ای به رقیب دیرین‌شان باشد که زمانی مایکروسافت را به‌واسطه نداشتن خلاقیت مسخره می‌کرد. اما خوب یا بد، این رابط و این زبان بصری جدید، بیش از هر چیز ابزارهای لمسی را هدف گرفته است و به نوعی نشانه پذیرفتن دوران Post-PC به‌شمار می‌رود. این حس که با عرضه تبلت‌های مایکروسافتی سرفیس تقویت شد، با اندکی کار با ویندوز 8 به یقین تبدیل می‌شود. محدود شدن اسکرول به جهت افقی، کاشی‌های بزرگی که لمس اشتباه آن‌ها حتی با بزرگ‌ترین انگشت‌ها هم غیرممکن است و کاشی‌های زنده‌ای که بدون نیاز به اجرا شدن برنامه‌ای یا اشغال کردن تمام صفحه نمایش آخرین اخبار و اطلاعات و تغییرات را در برابر چشمان کاربر مجسم می‌کنند، همه و همه بیش از آن‌که روی صفحه‌های عریض کامپیوترهای شخصی و در کنار ابزارهای دقیقی چون ماوس مفید باشند، در ترکیب با صفحات کوچک ابزارهای قابل حمل و ابزار اشاره نیمه دقیقی چون انگشت می‌توانند ارزش واقعی خود را به اثبات برسانند. دغدغه دیگر مایکروسافت ترکیب پلتفرم دسکتاپ و محصولات قابل حمل است که با استفاده از مترو در ویندوز 8 و به کار بردن کرنل ویندوز 8 در نسخه موبایل همین سیستم‌عامل، تقریباً راه‌حل خود را یافته است. اگرچه این راه‌حل ممکن است برای کاربران عصر جدید Post-PC بسیار جذاب و چشم‌نواز باشد، برای کاربران قدیمی افتی عظیم در کارایی و شیبی تند در منحنی سازگاری را به همراه آورده است. اما این نارضایتی (شاید زودهنگام) کاربران بهایی است که مایکروسافت باید برای یکپارچه کردن پلتفرم‌هایش بپردازد تا بتواند از مزایای سیستم یکپارچه توسعه، مدیریت امنیتی، کنترل کیفیت و کسب درآمد از فروشگاهی اختصاصی بهره‌مند شود. واقعیت این است که این پوسته رنگارنگ، با وجود جذابیت، هنوز «نیمه‌کاره» است. اگر کسی بخواهد از این سیستم‌عامل «ساده شده» اندکی فراتر رود یا به تنظیمی ریزتر و جزئی‌تر نیاز داشته باشد، حتماً با دردسر روبه‌رو خواهد شد. عادت کردن به حالت تمام صفحه و تک برنامه‌ای مترو و اسکرول کردن‌های افقی (به‌جای عمودی) برای کسانی که سال‌های کارکردن با کامپیوترشان از تعداد انگشتان یک دست بیشتر باشد، بسیار دشوار خواهد بود. عجیب‌تر این‌که برای عاشقان دسکتاپ هیچ راهی وجود ندارد تا سیستم را مجبور کنند که پس از ورود به سیستم، مستقیماً به صفحه دسکتاپ برود.
تگ ها

Warning: Unknown: write failed: Disk quota exceeded (122) in Unknown on line 0

Warning: Unknown: Failed to write session data (files). Please verify that the current setting of session.save_path is correct (/var/cpanel/php/sessions/ea-php54) in Unknown on line 0