نخستين روبات‌هاي سه بعدي كه قادر به توليد مثل هستند

1392/4/29

گروهي از محققان دانشگاه كورنل موفق شده‌اند اولين روبات‌هاي سه بعدي را كه مي‌توانند نمونه‌هايي نظير خود را بوجود آورند، خلق كنند. 
 
به گزارش بخش خبر شبكه فن آوري اطلاعات ايران، از ايرنا، اين روبات‌ها متشكل از قطعاتي مكعبي شكل هستند كه مي‌توانند بر بالاي يكديگر سوار شوند و هر قطعه قادر است در جاي خود روي قطعه ديگر بچرخد و يا خم شود. 
 
اين قطعات درعين حال مي‌توانند با استفاده از يك ميدان الكترومغناطيسي قطعات ديگري را كه در محيط اطراف وجود دارد دراختيار بگيرند و با استفاده از آنها و روي هم قراردادنشان، روبات‌هايي نظير خود بوجود آورند. 
 
در درون هر يك از اين مكعبهاي ‪ ۱۰‬سانتيمتري يك پردازشگر رايانه‌اي قرار دارد كه دستورالعملهاي كاملا يكساني در آن جاسازي شده است. اين پردازشگر رايانه‌اي مشابه مولكول دي ان آ در درون سلول موجودات زنده است كه دستورالعمل توليد سلولهاي جديد در آن جاسازي شده است. 
 
در نمونه‌اي كه "هاد ليپسن" و همكارانش توليد كرده‌اند، چهار قطعه از اين مكعبها بر روي هم قرار مي‌گيرند و يك روبات را بوجود مي‌آورند. اين روبات سپس مي‌تواند نقش "والد" يا "پدر و مادر" را براي توليد يك نمونه دقيقا مشابه انجام دهد. 
 
روبات والد با استفاده از ميدان الكترومغناطيسي قطعه مكعب شكل ديگري را كه در محيط مي‌يابد به عنوان پايه ساخت يك روبات مشابه به كار مي‌گيرد و سپس قطعات ديگر را بر روي اين قطعه قرار مي‌دهد. 
 
قطعات مكعبي شكل به گونه‌اي ساخته شده‌اند كه بر روي هر وجه‌شان نقاط اتصال الكترومغناطيسي قرار دارد كه به آنها امكان مي‌دهد به اشكال متفاوت به هم متصل شوند. 
 
در هر مقطع اگر ارتفاع روباتي كه در حال ساخته شدن است به حدي بلند شود كه به اصطلاح "دست" والد براي قرار دادن قطعه بعدي روي سر قطعه قبلي كوتاه باشد، روبات در حال ساخته شدن "سر" خود را خم مي‌كند و اجازه مي‌دهد قطعه بعدي به آن متصل گردد. 
 
خاصيت چرخش قطعات مكعبي اين روبات روي لولاهاي مختلف اين امكان را بوجود مي‌آورد كه انواع و اقسام اشكال را با استفاده از اين سازوكار توليد كرد. 
 
ستون مكعبهاي روي هم قرار گرفته‌اي كه اين روبات را بوجود مي‌آورند قادرند در جهات مختلف گردش كنند و با متصل كردن قطعات تازه بر روي "سر" خود بر طول خويش اضافه كنند و دامنه عمل خود را گسترش دهند. 
 
البته روبات كنوني هنوز محدوديتهاي زيادي دارد. به طور مثال از آنجا كه دستورالعملهاي خاصي در درون پردازنده آن جاي داده شده، اگر قطعات مورد نظر براي ساختن نمونه مشابه در نقاط مناسب در محيط موجود نباشند، روبات والد نمي‌تواند كار خود را انجام دهد. 
 
اما سازندگان اين روبات اميدوارند در مرحله بعدي تكميل اين شيوه از نرم‌افزارهايي استفاده كنند كه به شيوه‌هاي تطوري با يادگيري از محيط، توانايي‌هاي خود را تكميل مي‌كند. به اين ترتيب نسل بعدي اين گونه روباتهاي توليد مثل‌كننده تا حد زيادي نظير توليد مثل موجودات زنده رفتار مي‌كند، با اين تفاوت كه نمونه‌هاي مربوط به ساخت "فرزندان" خود را از محيط بدست مي‌آورند نه آنكه خود توليد كنند. 
 
به گفته برخي از محققان ساخت روباتهايي كه بتوانند خود را تكثير كنند نگراني عمومي در اين زمينه كه روباتها زماني بتوانند انسانها را تحت انقياد خود درآورند افزايش مي‌دهد. 
 
به گفته رابرت فريتاس (‪ (Robert Freitas‬از موسسه توليد قطعات مولكولي واقع در پالو آلتو كاليفرنيا، مي‌بايد از ساخت روباتهاي خود تكثير كننده‌اي كه قادر باشند با تقليد از فرايند تطور طبيعي، توانايي‌هاي خود را به تدريج افزايش دهند جلوگيري شود. 
 
اما ليپسن كه گزارش كامل مربوط به ساخت روبات خود-مولد جديد را در تازه‌ترين شماره نشريه علمي "نيچر" به چاپ رسانده معتقد است هنوز تا آن مرحله فاصله زيادي است ، اما از فناوري كنوني مي‌توان براي ساخت روبات‌ها و ماشين‌هايي استفاده كرد كه تحت شرايط بسيار دشوار نظير اعماق اقيانوسها، يا سطح سيارات ديگر در منظومه شمسي قادر به تعمير نقايص خود و ادامه كار، بدون نياز به مداخله كنترل زميني باشند.
تگ ها